Hayatta bazı yolculuklar vardır; bir hedef koyarsın, adım adım ilerlersin. Bir de bazı yolculuklar vardır, farkında bile olmadan seni kendine götürür. Benim ACC yolculuğum, işte tam da böyle bir yolculuktu.
Koçluk eğitimlerine başladığım gün, sadece yeni bir meslek öğreniyorum diye düşünmüştüm.
Ancak hiç beklemediğim bir şey oldu: İlk kez kendimi bu kadar yakından gördüm.
Dıştan İçe Doğru Bir Kırılma Anı
Hayatımın bu zamanına kadar sürekli başkalarını memnun etmiş, onlara uyum sağlayabilmek için kendi isteklerimi unutmaya başlamıştım. Hep bir şey eksik gibi geldi bu yüzden. Bir şey yapmalıydım. Ancak ne yapacağımı hem biliyor hem de bilmiyor gibi hissediyordum.
Mentörümün sorduğu soruyla netleşmeye doğru gittim;
“Sen kim olmak istiyorsun?”
Ve o soru, zihnimin her köşesinde bir kapı açmaya başladı.
Başkalarını memnun etmeye dalarken kim olmak istediğimi unutmuş, sadece savruluyordum. Hayatı deneyimlemek ve deneyimlerken doyumlu bir hayat yaşamak istiyordum. İnsanların deneyimlerini fark edip daha doyumlu bir yaşama gitmelerine yardımcı olmak için koçluk vardı. Unvan sadece kolaylaştırıcı oldu benim için…
“Her koçluk ve mentörlük seansı, bana açılan birer kapıydı.”
Unvan Yolculuğumun Bana Öğrettikleri
Tüm bu unvan süreci boyunca fark ettim ki, ACC sadece bir unvan değil, kendini daha yakından keşfetmek için yapılan bir yolculuk. Her koçluk ve mentörlük seansı, bana açılan birer kapıydı. Orada mutluluklarımı, değerlerimi, korkularımı, inançlarımı fark ediyordum. Bazı farkındalıklar beni dönüştürdü ve bu yolculuğa başlayan Dilek ile yolculuğu tamamlayan Dilek ayrı kişiler. Neler mi oldu?
- Kendimi daha net ifade etmeye başladım.
Daha önce çekinen, duygu ve düşüncelerini tutuk ifade eden birisiydim. Mutlu olmadığım ortamda da kendimi var ederdim. Memnun olmasam da o hayatı yaşamaya devam ederdim. Memnun olmadığımı, mutlu olmadığımı ne kendime ne de başkalarına ifade edebilirdim. Bu benim için kolay değildi. Koçlukla birlikte duygu ve düşüncelerimi daha net ifade etmeye başladım. Üstümdeki o tutuk hal kalktı ve mutlu olmadığım ortamlarda bulunmamaya başladım. Böyle bir şey varsa da, bunu ifade etmeye başladım.
- Pozitif kelimeler hayatımı dönüştürdü.
ELB Koçluk Modeli’nde seanslar sırasında negatif kelime kullanmamaya dikkat ederiz. Seansta kullandığımız her kelime pozitiftir. Bunu seanslarda yapabilmek için kendime uyguladığımda, pozitif değişimlerin hayatıma da yansıdığını gördüm. Bununla birlikte daha neşeli, enerjik insanlar hayatıma girdi. Benim de enerjim yükseldi. Tüm bu pozitif değişimler maddi, manevi hayatımın her alanında kendini göstermeye başladı. Kelimelerin gücü ve etkisi, tahmin ettiğimin çok üstündeydi.
- Kontrol etme ihtiyacımı bıraktım. Teslimiyet geldi.
“Her şeyi kontrol edebilirim.”, “Ben halledebilirim.” dediğim şeylerde kendimi kandırdığımı fark etmem, başta iyi hissettirmedi. Ancak net bir hedefe attığım adımlarla aslında her şeyin kendiliğinde çözüldüğünü, sadece rahat olmam gerektiğini fark ettim. Teslim oldum… Zorlama olmadı hiçbir şey, aksine kolay bir şekilde oldu. Daha önce çok çabalayarak yapmaya çalıştığım şeylerin çoğunu, o kadar çabalamaya gerek duymadan, kendimi akışa bırakarak cesaretle yaptım. Sadece yapmam gereken sorumluluklarımı yerine getirdim. Gerisi kendiliğinden geldi.
Unvan için sorumluluklarıma gelince;
-Sadece seanslarımı yapmaya odaklandım.
-Mentörlüklerime gitmeyi bırakmadım. Hep devam ettim.
-Bahaneler ürettiğim oldu. Ancak zihnimi tanıdığım için küçük molalar vererek devam ettim.
-Mentörlüklerden aldığım geri bildirimleri uyguladım. Olmadıysa bir daha denedim. Denemeye çalışmaktan vazgeçmedim.
Anladım ki, elinizden geleni yaptığınızda, tüm kapılar kendiliğinden açılıyor.
“Koçluk, başkalarının yoluna ışık olmak kadar, kendi karanlıklarımı da aydınlatmama izin verdi.”
Koçluk Benim İçin Neden Sadece Bir Meslek Değil?
Çünkü koçlukla birlikte;
- Kendime daha şefkatli oldum.
- İnsanlara bakış açım değişti. İyi ve kötü insan etiketlerim kalktı.
- Dışarıdan değil, içeriden gelen sevginin kıymetini anladım.
- Sınır koyabilmenin gücünü fark ettim.
Koçluk, başkalarının yoluna ışık olmak kadar, kendi karanlıklarımı da aydınlatmama izin verdi.
ACC unvan yolculuğum bitti ve unvanıma kavuştum. Başta tüm bu süreçte, mentörlüğü dışında yolculuğum boyunca da bana eşlik eden MCC Fatih Elibol üstadıma ve desteklerini esirgemeyen herkese çok teşekkür ederim.
Hayatımda yeni bir evre başladı. Heyecanla bekliyorum. Yolun, mucizeler ve güzellikler getirmesi dileklerimle…
