İnançlarımız ve değerlerimiz gerçekten bize mi ait? Yoksa yıllar içinde bize öğretilen, dayatılan, içimize işlenen, doğalmış gibi sunduğumuz ama aslında bizi sınırlandıran kalıplar mı onlar? Toplumumuzda kadının yüksek sesle konuşması, gülmesi — hatta varlığını sesle duyurması bile — “ayıp” olarak öğretilmiştir. Bu, kalıplar örgüsünün yalnızca bir ipliğidir. Belki de bize...